AZ to kanadyjski odpowiednik uprawnień na ciągnik siodłowy z naczepą. W Ontario nie da się jej zdobyć z marszu: obowiązuje program obowiązkowego szkolenia wstępnego, przez który przechodzi każdy kandydat.
Jak wygląda droga
- Pełne prawo jazdy osobowe w Ontario, czyli kategoria G.
- Badania lekarskie i egzamin teoretyczny.
- Obowiązkowy kurs w licencjonowanej szkole, obejmujący teorię, plac i jazdę w ruchu.
- Egzamin praktyczny pojazdem odpowiadającym kategorii.
Koszt kursu w prywatnych szkołach potrafi się różnić kilkukrotnie, dlatego pytaj nie o cenę pakietu, tylko o liczbę godzin za kierownicą i o to, czy egzamin jest wliczony.
Czego nie mówią na starcie
Pierwsza praca bywa najtrudniejsza. Firmy szukają kierowców z rocznym doświadczeniem, więc początek to często krótsze trasy lokalne albo praca u mniejszego przewoźnika.
Model rozliczenia ma znaczenie. Stawka od mili wygląda atrakcyjnie, dopóki nie policzysz postojów, załadunków i korków. Przy trasach miejskich stawka godzinowa bywa realnie lepsza.
Status zatrudnienia. Część firm zatrudnia kierowców jako podwykonawców. To przerzuca na ciebie składki i podatki, a bywa też podważane jako pozorne samozatrudnienie. Pytaj wprost, czy dostaniesz T4.
Przejście z polskiego prawa jazdy
Kategorie zawodowe z Polski nie przenoszą się automatycznie, ale udokumentowany staż potrafi skrócić okres oczekiwania na pełne uprawnienia osobowe, od których zaczyna się cała ścieżka. Zabierz ze sobą zaświadczenie o historii ubezpieczenia i tłumaczenie prawa jazdy.
Aktualne oferty znajdziesz w dziale kierowcy i transport.